Ik denk dat ik momenteel in een rouwproces zit omdat ik recent mijn ASS diagnose heb gekregen.
Eindelijk heb ik de verklaring gekregen waarom ik mij elke dag als een alien voelde, ook op momenten waarop ik sociaal heel goed bezig was…
Eindelijk een verklaring waarom ik me elke dag zo snel vermoeid voelde en frequent het gevoel kreeg dat alles teveel werd.
Waarom het moeilijk was om naar iemands ogen te kijken wanneer ik echt vermoeid was en ik me daarom altijd onbeleefd en schuldig voelde omdat ik niet wou dat ze dachten dat ik hen aan het negeren was.
En waarom ik altijd had gedacht (en waarom mensen tegen me zeiden) dat ik niet slim was omdat ik hun (vaak onduidelijke & losse) instructies niet of verkeerd had begrepen, omdat ze niet specifiek genoeg waren of net te specifiek.
Omdat ik niets wist over mijn autisme zat ik onbewust vast in een onzichtbaar, gecompliceerd enigma terwijl ik iedereen wou bewijzen dat ik niet defect, onintelligent, lui en raar was.
Ik vind mijn Autisme (& Adhd) label niet iets om me over te schamen.
Voor mij is het een beschrijving van een deel van mijn persoonlijkheid, waarmee ik gerelateerde tips en hulpmiddelen kan gebruiken om beter te leven.
Ik vind dat iedereen het verdient om op tijd te weten hoe zijn brein in elkaar zit en te weten dat het toch helemaal oké is om zichzelf te zijn, geliefd te zijn en te voelen dat je tot de maatschappij behoort.
Tekst: Keith Ramaphele
Eindredactie: Jorien Goemaere