10d GGZ – Poëziel

An Dours schrijft sinds haar 11e poëzie. Het zijn stukjes ziel die naar buiten druppelen. Stukjes die vertellen hoe haar ziel hier probeert te landen. In deze wereld. Soms voelt het als een psychische kwetsbaarheid. Soms voelt het als durven dansen midden in de storm. Soms voelt het als winnen, soms als overwinnen. Ze neemt je mee op reis en langs haar woorden kom je richtingaanwijzers naar jezelf tegen. Ze legt een stukje muziek op en durft misschien mee te zingen.

Voel je heel welkom!