Interview met Sarah De Coster – Vrijwilliger bij BlinkOut

Onderstaand interview werd afgenomen met Sarah De Coster, vrijwilliger bij BlinkOut. Ze deelt haar persoonlijke verhaal, haar motivatie en de betekenis van haar rol binnen de luisterplek van de organisatie.

  • “Hoe ben jij in contact gekomen met BlinkOut?

Ik had mij op de site van Stad Gent specifiek voor vrijwilligers ingeschreven. Daar zag ik dat ze mensen zochten voor het onthaal. Ik dacht: ” Dat is iets voor mij.”

  • Zoals ik het goed begrepen heb, ben jij één van de vrijwilligers van de luisterplek?

Ja, klopt.

  • Waarom voelde je je aangesproken om op de luisterplek vrijwilligerswerk te doen? Of ben je daar gewoon ingerold?

Ik werkte al een jaar of zo bij BlinkOut, maar eerst als onthaalmedewerker. Op een bepaald moment had ik een gesprek met een medewerker over de luisterplek. Men ging die heropstarten en ze dacht meteen aan mij. Dat leek haar wel iets voor mij. Ik ben ooit begonnen aan de opleiding psychologie, maar, zoals zovelen, heeft het vak Statistiek mij uiteindelijk genekt (lacht). Dus ben ik daarmee gestopt.

  • Wat heb je dan gedaan?

Na het stoppen met psychologie heb ik de opleiding Sociaal Werk gevolgd. Na mijn afstuderen heb ik vijf jaar gewerkt.

  • En toen?

Toen kreeg ik een heel zwaar verkeersongeval. Ik had een hersenletsel, ben drie dagen in levensgevaar geweest, een maand in coma gelegen en 30 maanden gerevalideerd, zowel residentieel als ambulant. Dat is nu 15 jaar geleden. Maar ja, ik wil nog altijd iets betekenen in het leven. Ik help graag mensen, ik heb een heel sociale persoonlijkheid. En dus is de luisterplek eigenlijk ideaal voor mij, zeker met mijn achtergrond als sociaal werker.

  • Wat betekent dat dan voor jou, dat luisteren? Wat houdt dat in, op basis van je eigen ervaring?

Ik luister graag naar mensen en probeer hen te helpen waar mogelijk. Voor mij helpt het ook in het relativeren van mijn eigen problemen. Dat klinkt misschien een beetje raar, maar zo voelt het soms wel. Niet dat andere mensen het erger hebben of zo, maar er zijn gewoon veel mensen met hun eigen zware verhaal. Dan denk ik: ja, ik kan gewoon luisteren naar die persoon. Dat geeft mij ook iets terug. Het zet dingen in perspectief en het maakt dat ik mijn eigen verhaal beter kan dragen, precies omdat ik er op dat moment even niet mee bezig ben. Daarnaast geeft het ontzettend veel voldoening wanneer je ziet dat het de verteller goed heeft gedaan een luisterend oor te vinden.

  • Het is ook nog eens een reden om naar het mooie Gent te komen?

Ja, dat ook!

  • Ik zie dat je op afspraak werkt. Is dat dan echt voor mensen die gewoon hun verhaal willen vertellen?

Ja, straks staat er iemand op de agenda die ik al eens gezien heb. Dat zijn vaak mensen die met bepaalde dingen in hun leven in de knoop zitten. En die niet zo’n groot of uitgebreid netwerk hebben aan vrienden of familie.

  • Want je coacht niet, neem ik aan?

Nee nee, we hebben geen opleiding als coach gehad. Ik heb toevallig sociaal werk gestudeerd, maar veel vrijwilligers hebben helemaal geen opleiding in die richting gedaan. We hebben wel regelmatig ontmoetingsmomenten met de andere luisteraars, en we krijgen tips en ondersteuning om op een correcte manier een luisterend oor te bieden.

  • Hoe vaak doe je dit?

We zijn met een groepje van 15 luistervrijwilligers. Iedereen vult zelf in wanneer hij of zij beschikbaar is. Ikzelf doe het zo’n 1x/m op woensdagnamiddag. In schoolvakanties doe ik het soms ook op een vrijdagvoormiddag.

  • Hoe vind je dan de balans met je andere vrijwilligerswerk, want je werkt als vrijwilliger nog op een vijftal plaatsen?

Ik heb geen betaald werk en geen kinderen. Door mijn beperking krijg ik ook hulp in het huishouden, dus ik heb veel vrije tijd. Dit werk geeft mij energie. Het is fijn om zoiets te kunnen betekenen.

  • Als je BlinkOut in één zin zou moeten uitleggen aan iemand die het niet kent, wat zou je dan zeggen?

BlinkOut heeft aandacht voor elke mens zoals die is, met zijn of haar kwetsbaarheden, in alle mogelijke vormen. Ik heb bijvoorbeeld een hersenletsel, wat je ziet aan mijn manier van stappen. Ik heb ook geheugenproblemen en kan niet meer zo goed organiseren. Maar hier is dat geen probleem. Iedereen wordt hier aanvaard, zoals die is. Ze zijn heel open.

  • Wil je nog iets kwijt over de werking tijdens de Gentse Feesten?

Ze organiseren hier dan elke dag speciale activiteiten en er zijn zoals altijd ook twee stiltekamers, waar veel mensen gebruik van maken. Ikzelf heb dat niet nodig, maar ik vind het fantastisch dat het er is. Het maakt allemaal deel uit van een heel warm en open geheel.

  • Dankjewel om open je persoonlijk verhaal te vertellen en voor je onmisbare bijdrage in het netwerk van BlinkOut.”